m.ilbeigi@yahoo.fr       

                                                                                      

نوشته های : 1381    1382     1383    1384    1385    1386    1387       گاه  به گاه

                       

آنچه كه پس از اين می آيد ، تجربه های ( يعني منتشره ها و نشرنيافته هاى ِ ) منست در دنيای ِ تارنما ها . خودم بودم – با كم ها و شايد بيش هايم . از پيش مي دانستم كه اگر واژه هائی را كم وبيش كنم – يعنی تغيير دهم - ، بی هيچ شك و شبهه اين يا آن نوشته منتشر مي شد ... واما به تعمد نكردم ، چرا كه خودِ خود را نه به زير ِ سئوال ، كه نفی مي كردم و می شدم دستگاهي ، و بر روال ِ همه يكسانی !

نوشته ها كه معلوم اند نوشته اند ! و اما آنچه از مرا تارنماها شعر ناميدند ، ازنظر ِ من شعارند – و چرائی يش را در پانويس ٍ
فلسطين ، ای سرزمين ِ بی خاك !     به كوتاهي توضيح دادم و به گمانم بسنده است .