m.ilbeigi@yahoo.fr       

                                                                                                                              

                       

زادگاهم را چال می کنم

آئينه را باز می کنم

می گشايمش

به گشاداترين ِ گشاداها

و تمام ِ ابرهای دنيا را درچشمانم می يابم .

 

قلبم را به پشيزی

به گرو

در صندوقخانهء شادی نهادم

و هرگزپسش نگرفتم

ـ که جايش آنجا بهتر .

 

درخواب

پاهايم را به سوی ِ زادگاهم می گذارم

ودستهايم را می کشانم

                                            می کشانم

                                                                       می کشانم

تا برسند به صندوقخانهء شادی

ـ به قلبم .

 

درهای ِ خانه ام را قفلی نگذاشته ام

تا نباشدم نياز به کليدی .

 

اعلان دادم به روزنامه ها :

هرکس مرا دوست دارد

به چهار ديواری ِ انفرادی ام نيآيد

که من در اينجا ـ آنجا ؟

هرشب

زادگاهم را چال می کنم

و هر صبح

با يادش بيدار .

16 مهر 82 / 8 اکتبر 03