m.ilbeigi@yahoo.fr                                                mardi, 25. juin 2019 

 

         گشت و گذارِ نوشتاری و تارنمائی در مورد :  حكومتِ اسلامی /  مجاهدين / روشنفكران /  تارنماها /  حزبِ توده /  اكثريتی ها /  اقليتی ها/   مابينی ها /  نارفيقان /  شاه و شاهزاده رضاخانِ دوم /  و...

فهرست موضوعی نوشته ها : از خودم و "زادگاه"م     اسلاميون   "رجويان" و جداشدگان     "شاهی"يان   طيف های گوناگون"فدائيان"         ترجمه ها
نشرهای 1381    نشرهای1382        نشرهای 1383        نشرهای 1384     نشرهای 1385
کلِ نوشتها   خودژندگی نوشت    عکسها      "دری وری" های گاه به گاه "    مثلن حرفی برای گفتن"     "عکس نوشته " ها       "ورق پاره ها "     ترجمه ها

کور خوانده ايد ! ...

آيا [... مرا ] تنها اين حق است که به به و چهچهه سردهم و انتقادي از هيچکس نکنم تا " دلبرو " ي همه کس باشم ؟!

اگر از سلطنت طلبان انتقاد کنم ( قابل ِ انتقاد نيستند ؟ ) ، مي شوم ولايت ِ فقيهي  و نوکر ِ بي اختيار ِ آخوندها ؟!  اگر از آخوندها و رژيم انتقاد کنم  ( قابل ِ انتقاد نيستند ؟ ) ،  مي شوم  سلطنت طلب  و نوکر ِ آمريکا ؟!  اگر از حزب ِ توده  و  اکثريت (هر دو جناح ِ " چپ " و " راست " اش ) انتقاد کنم  ( قابل ِ انتقاد نيستند؟! ) ميشوم ...  راستي چه  مي شوم ؟  اگر از" اقليت"   انتقاد کنم ( قابل ِ انتقاد نيست ؟ ) ، مي شوم " نوکر ِ بورژوازي " ... و راستي ديگر چه ؟ اگر از مجاهدين انتقاد کنم ( قابل ِ انتقاد نيستند ) ، ميشوم ، مزدور ِ رژيم ِ آخوندي و بلندگوي ِ " بي بي سي"؟  اگر از بعضي از جداشده گان ِ مجاهدين ـ که بند ِ ناف ِ شان به رژيم وصل است ـ انتقاد کنم ( قابل  انتقاد نيستند ؟ ) ، مي شوم " مجاهدِ شرمنده " و دلارهاي ِ شان به جيب زن ؟ اگر از  مائوئيستها و استالينيستها  انتقاد کنم (  قابل ِ انتقاد  نيستند ؟ ) ، مي شوم تروتسکيست  و اگر از تروتسکيستها انتقاد کنم ( قابل ِ انتقاد نيستند ؟ ) مي شوم مائوئيست و استاليتيست ؟ ... و سرآخر اگر از " تارنما " ها انتقاد کنم مي شوم " ممنوع القلم " ؟                                    ادامه

تن فروشي 

از تن فروشي
برايِ يك تلفنِ همراه
يك ماشين - كه من حتي ماركشانرا نمي شناسم- ،
يك لباسِ پر زرق و برق
كفش هايِ مكش مرگ ما
طلا و جواهر
يك استخر
يك سفر به آمريكا و اروپا
يك به كيش رفتن
يك خانهُ ويلائي
يك ...
سخن نمي گويم .
 

از تن فروشي
بخاطرِ يك لقمه نان
واز تن خريداري
بخاطرِ داشتن يك ـ يا چند ـ لقمه نانِ بيشتر
از تن فروشي
بخاطرِ داشتنِ يك سقف
و تن خريداري بخاطر ِ داشتن ِ سقف هايِ چند و چند
ازتن فروشي
بخاطرِ پر كردنِ شكمِ فرزندان
و تن خريداري برايِ فرزندانِ در ناز و نعمت
سخن مي گويم
.

 ادامه

باز كن پنجره را...

بگو
بگو
بگو اي كودك
اي نوجوان
اي جوان
اي كهنسال
- بي هيچ شرم و گناه :
دوست دارم خويشتن را
دوست دارم ديگري را
دوست دارم يك دختر
دوست دارم يك پسر
دوست دارم تفريح كنم
دوست دارم برقصم
دوست دارم به سفر بروم
دوست دارم بنوشم
- و بنوشانم ـ
دوست دارم بخورم
- و بخورانم -
دوست دارم خوشبختي را
دوست دارم رفاه را
دوست دارم دگرگوني ـ دگر انديشي ـ را
دوست دارم لباسهاى ِ كوتاه را
دوست دارم لباسهاي ِ بلند را
دوست دارم امروز چادر بسر كنم
- فردا از سر بردارم و پس فردا دوباره بر سر كنم -


 ادامه

بعد ار بيست و سه سال ...
 

" مترقي " هامان تا کسي مي گفت :
" از اين امامان و امامزادگان فرجي نيست ! "
مي گفتند :
" هيس ! تفرقه درصفوف خلق ، حاشا! "
وهمراه با حزب الله : " بحث بعد از انقلاب ! "
... و بعداز انقلاب ،
وقتي زنها روانه خيابان ها شدند ،
باز گفتند :
" بساط تان را جمع کنيد !
- تفرقه در صفوف خلق ، حاشا ! "
وقتي عده قليلي از آزادي ها و
آزادي مطبوعات دفاع مي کردند
مي گفتند :
" به دست امپرياليست ها بهانه ندهيد !
- تفرقه در صفوف خلق ، حاشا ! "
وقتي دانشگاه ها رابستند
و آقاي رئيس جمهور بني صدر
فاخرانه دانشگاه را فتح کرد و نطق عظيم !
گفتند :
" تفرقه در صفوف خلق ، حاشا ! "
وقتي " طاغوتيان " ، " ساواکيان " و ... را - بي هيچ محاکمه اي - ، کشتند
مرحبا !مرحبا ! گفتند
و هرگز به ظن شان نرفت که فردا نوبت خودشان خواهد شد !

 ادامه

عجيب دنيائي ساخته ايم ، نازنين !

 عجيب دنيائي داريم ، نازنين ! دنيائي که  ، هريک ، " فرهنگ ِ " گستردهء" يکزباني ِ " خوذرا داريم ؛ " گسترده " تا بدان پايه که نَگُريزد از "  معيار " هاي ِ قابل ِ پذيرش ِ  اين ماي ِ  بر همه چيز آگاه !  قضاوت هايمان  نه  بر داده هاي ِ فراگير ، که  بر  داده هاي ِ  تنها " ما" ؛  انسانهائي هستيم که رنگها را بدانگونه مي بينيم که خود خواهيم و نه بدانگونه که هستند ـ که " هستي  " از ديدگاهِ مان نه آنست که هست ، بل آن که " بايد باشد" که ما مي خواهيم و در بسياري از موارد با تزويرها و نيرنگها و هريک "صادق " به قضاوت ِ مان !

... واين ، اما سرآغاز ِ نفي ، حذف ، ناپذيرفتن و دور انداختن ها ...

... واين ، اما که نه " سوء تفاهم " ، که " سوء تعبير " ها ...

... واين ، اما که من مطلق و تو هيچ ...

... واين ، اما يعني هر آنچه برما تاکنون رفته است و پس از اين هم خواهد رفت...                                                                      ادامه

زادگاهم را چال مي کن

اعلان دادم به روزنامه ها :

هرکس مرا دوست دارد

به چهار ديواري ِ انفرادي ام نيآيد

که من در اينجا ـ آنجا ؟

هرشب

زادگاهم را چال مي کنم

و هر صبح

با يادش بيدار .

 ادامه

کَرجي بان ، کَرجي بان ، بنَه اَمي دريايه اَمره !

( به گيلکي )

به : باصطلاح "دولتمردان ِ "  حکومت ِفلاکت بار ِ اسلامي

 

کَرجي بان ، کَرجي بان ،

تي کَرجيه آب بيگيره ايشالا !

تي کله سره کُوفت بيگيره ايشالا !

اَخَه هيچي نَنَه تي کَلَه سره !

تَره گيدي اَخه " کَرجي بان " !

 ادامه

يا سکوتت ، يا مرگ !

 

آسمان آبي ست

فقر بي رنگست

خشم پُر رنگست .

 

داده ها اينست :

يا سکوتت بايدت

يا مرگ با خواري و تسليم !

 

7 اسفند 84 / 26 فوريه 06

... با گذاشتن دلم براي ِ انسانهايش

مني که به "خاک " ايمان ندارم و اگر هزار تکه پاره ام کنند ، نه برايِ اضافه کردنِ چندين و چند وجب خاک به آن و نه برايِ پس گرفتن ِ چندين و چند وجب ِ خاکش ، با احدي نخواهم جنگيد . و به هرکسي که براي ِ خود " قوميتي " ، "مليتي " قائل است و خواست از آن جدا شود ( اگر واقعا خواست ِشان اينست) ، خواهم گفت : " بسم الله ! " _ اگر چه بهتر باهم ماندنست ( با داشتن ِ تمام ِ حق و حقوق ) ، تا هزارتکه شدن ...

خواهند گفت که " بي وطنم ! " و خود را به " اجني " فروخته ام ! و چه و چه هاي ِ ديگر ... باکم نيست با صراحت ِ تمام بگويم که به وطن به معناي ِ خاک هيچم اعتقاد نيست و اما هرگز خود را به " اجانب " ( جمع مي بندم تا خيالشان راحت شود ! ) نفروخته ام و نخواهم فروخت .

آنچه برايم مهم است ، " انسان " است بطور ِ عام و در بهترين رفاه زيستن او _ حال خاکش در هر کجا که مي خواهد باشد ، باشد . اگر خدائي را نمي ساختند تا از او "ضعفاء" اطاعت کنند و قدرتمداران کيف ِ دنيا را ، زايش ِ انسان معنائي پيدا مي کرد :   زيستن با يکديگر و گرفتن و دادن و ...                              ادامه

دريا کابوسهايمان را نخواهد شست؟

در سرزمينم

بجز وحشت و وحشت از مرگ

چيزي نخواهيم يافت

-  تا لختي به روياهايمان

رنگ و بوئي دهيم ؟

ادامه

... وكفن ، زيرلباسمان !
 

دارو ندارمان
بردار
- دارندهُ ناداريم !
خوانندگان ِ بي صدا
هرلحظه مرگ را بانتظاريم
- داس ِ شان بر سر ِمان ؛
وكفن ، زير لباسمان
- براي ِ هميشه ؟!

 ادامه

درد !

اينيم و اين
واز اين " اينمان " چه افتخاري ؟

ساده زاده ميشويم و
ساده ميميريم
و در مرثيه يمان هيچ كس نخواهد گريست
و بر قبرمان هيچ كس سنگي نخواهد گذاشت
و بر قبرمان هيچ كس گلي نخواهد گذاشت .

آنچنان گمناميم كه اگر شكنجه و زنداني شويم
هيچ كس برايمان امضاء جمع نخواهد كرد

 ادامه

من هم حقوق و هويتِ ملي ام را مي خواهم ! 

ميگويند که بخاطر ِ آنکه خيلي ار جنبش هاي آزاديخواهانه از شمال ( گيلان و مازندران و آذربايجان ) برخاسته اند ، " رکن ِ دو ارتش ِ رضاخاني " ( جدِ "ساواک")، " جوکهايِ رشتي و ترکي " را ساختند و پراکَنند - شايد . امروز چه قدر دلم مي خواهد که ايکاش برايِ ترکمن ها و بلوچ ها و کردها و... هم "جوک " مي ساختند تا خودم را به آنها - مثل ِ آذربايجاني ها - ، نزديک مي ديدم !

از آنجائي که هميشه در اقليت بودم ، برايم قابلِ درک که نه ، بل  قابلِ قبولست ، که اگر اقليت هاي ِ "قومي؟ " ، " ملي؟ "  تا به جدائي بروند . آخر با غل و زنجير تا به کنون "نگهِ " شان داشته ايد - اينهمه بس نيست ؟ هيچِ شان نداديد و مي خواهيد که برشما علاقه مند باشند ! به چه حقي ؟!

خوشبختانه گيلان و مازندران و آذربايجان - و کمي گرگان و ترکمن صحرا - ، از " موهبتِ الهي " برخودار شدند ، والا بجز سه چهار کارخانه، چايسازي ونساجي و چوبکاري ، چه صنعتي در آنجا براه انداختيد ؟ هيچ ! کردها و بلوچي هايم را بخاطر بي بهره بري از " موهبت الهي " فراموش کرديد . چرا ؟ ترس ِتان ازاين بود که جدائي خواه شوند و ثروتِ تان بر باد ! هيچِ شان نداديد و ميخواهيد که دم از "خاکِ پاکِ ميهن " سردهند ! چه وقيحيد  اي " ايران ، فقط ايران " دوستان !                                                                                                    ادامه

980  هزار نفريم  ( ماکسيم اِن دب کا )

980000 [2] نفريم

980000 گرسنه

                               درهم شکسته

                               گيج و منگ

ما کارخانه ها هستيم

ما از جنگلها مي آئيم

از روستاها

از کوچه ها

با سوزشي در گلو

باپيچاپيچي ِ عضلات ِ معده

 ادامه

بارشي ست در قلبِ من ( پُل وِرلِن )

ميباردباران در قلبِ من

بهمان سان که ميبارد برسر ِشهر ؛

چه هست اين کوفتگي

که رِخنِه مي کند در قلبِ من ؟

[...]

 بدترين مجازات

ندانستن ِ اينست که چرا

بي عشق و نفرت

قلب ِمن اينچنين آکنده از اندوه ست !

 

 ادامه

خويشاوندانم  ( پابلو نرودا )

و من مي گويم : ديروز ، خون !

بيائيد و ببنيد خون ِ جنگ را !

اما اينجا چيز ديگري بود .

شليک گلوله ها از پا در نمي آوردند ،

من گوش نمي دادم در شب

گذر کردن ِ

رودخانه اي از سربازان

دررو

بسوي ِ مرگ .

 ادامه

اگر آزادي ، " آزاديِ حزب اللهي ِ " چپ و راست است ، من اين آزادي را نمي خواهم .

[...] من ِ خدانشناس ، دو دستم را به آسمان بردم و گفتم : خدايا ! سپاس که رهبر نخواستم بشوم وهيچ کس هم نخواست که بشوم . والا مرا تابِ وتوان اين هرگز نبود و نيست که عکسهايِ قد ونيم قدم را درهم جا ببينم ؛ که ببينم که ملتم ، من ناچيز را به عرش ببرد و قربان صدقه ام برود و آنچنان در مقابلم اشک بريزد که گويا " مهدي " و " ناجي " هستم ؛ عاجزانه ازمن بخواهد که اجازهِ اش بدهم که دستم را ببوسد ؛ خودرا به زير ِ پايم بياندازد و کفشهايِ کثيف ِ واکسي يا نا واکسي ام را ببوسد و ... چه شرمي بالاتر ازاين برايِ يک انسان که اين چناني هاي ِ اين چنين را " عادي " به خواند !
[...] 
وحشتناکست اينهمه بُت سازي ها و از عادي ترين چيزها ، مطلق سازي ها وزانو زدنِ انسانِ همه چيزسازها درمقابل ِ بُتِ خودساخته ! تا بدين پايه به خود اعتقاد نداريم که مي شويم " حزب اللهي امام " ، " حزب اللهي ِ شاه " ، " حزب اللهي ِ مجاهد " ، " حزب اللهي ِ فدائي " ، " حزب اللهي ِ حزب کمونيستِ کارگري و منصور حکمت " و ... ؟!                                                                                           ادامه

 569  - خاطرات " مادر جونز "  ( با برگردانی : ع.پاشائی و محمد رسولی [م. ايل بيگی] )    

 

 

1- پيشگفتار ( از : پُل لوژون)                           2- نخستين سالها /  تراژدی هی مارکت /  اعتصاب در ويرجينيا /   "  ندا به عقل " ويلند                         3- پيروزی در آرنوت ( پنسيلوانيا ) /  جنگ در ويرجينای غربی /   قاضی شريف                       4- روزولت دست به دامن جان ميچل می شود  / قتل عام در ويرجينيای غربی / راهپيمائی کودکان /  امروز " زرد "5-  اعتصاب کريپل کريک / کار کودکان /  ماير ، هِی وود ، پتی بُن                          6- انقلاب مکزيک  /  زن ها در زندان سرود می خوانند /  پيروزی در ويرجينيای غربی /  گارد و گاردی ها /  فرماندار هانت                     7-  در زندان های ِ راکفلر / "برای ِ توفان به پا کردن ، احتياج به حق ِ رای نيست " / بازداشتگاهی در ويرجينيای غربی                   8-   اعتصابِ کارگرانِ فولاد در سالِ 1919 /  مبارزه ، شکست ، پيروزی  /  قرونِ وسطی در ويرجينيایِ غربی  /  علی رغم ِ رهبران ، به پيش !                 

   دريک بخش

 

ضمائم :   1- " روز ِ کارگر " ، " کار ِ " اقليت و قضايای ِترجمهء فارسي ِ " خاطرات ِ مادر جونز "

ضمائم : 2-  "تراژدی هايمارکت" [ مبداء "روزِ کارگر"] (به نقل از کتابِ :"خاطرات مادرجونز" از مبارزات کارگران درآمريکا/جلداول)

ضمائم : 3- دوشهادت نامه ازجهانِ کارگران ("بگذار سخن بگويم" / " مادر جونز" )