m.ilbeigi@yahoo.fr       

                                                                                                                              

                       

ايکاش دينی نبود  ،  ايکاش جنايتکارانِ دينی وجود نمی داشتند   ...

جنايتکار ، جنايت کارش  است ، حالا می خواهد يهودیِ اسرائيل  باشد و يا مسلمانِ حزب االهی لبنان و ايران ... اين به ديگران شوکران خور ، اگرچه ، به ظاهر ، در دفاع از دين برخاسته اند ، اما ، در واقع , عمله هایِ پُر جيره و مواجبِ سرمايه بهره   اند  ( کمی - که از سرشِان ژيادی ست - ،  در جيب می کنند و بسيار ها در جيبِ اربابان خود خواسته و ناخواسته ، آشنا و غريبه می کنند ) : تفاله هائی بيش نيستند  و ديندارانی که بعينه نشان دادند که از دين به جز جنايت هيچ بر نمی خواهد ...

اگرچه مایِ جانِ خود بردوش گذاشته ها و گريخته گان ، شب و روز خون اشک ريزانيم و هيج لذتی از زندگی نمی بريم ، اما اين مانده گانِ در برزخِ لبنان و ايران و ... اند که از جان  مايه می گذارند و خون را نه ازچشم - چون ما - ، می ريزند ، که از جانِشان می رود ...

... تمامِ اينها  بهانه   ای بود برای نوشتنِ  در مورد اکبر محمدی ...  آه !  چه بگويم ، چه بنويسم ؟ ...  خانه شان ويران باد !   ما  ديگر  نمی توانيم  بگوئيم :   می بخشيم ، اما فراموش نمی کنيم ! ؛ نه و نه ! ديگر نمی توانيم ببخشيم !

14 مرداد85 / 06  اوت 06