در عظيم خلوت من               در عظيم خلوت من / هيچ غير از شکوه خلوت نيست ... ـ فريدون ايل بيگی            به سراغ من اگر می آئيد / نرم و آهسته بيائيد / مباد که ترک بردارد / چينی نازک تنهائی من

        m.ilbeigi@yahoo.fr                                                dimanche, 04. novembre 2018 

                                                                                                                              

                       

نگاه کُن ، خوب نگاه کُن ! و خيال داری رای بدهی ؟

 سبُک سنگين داری می کنی

با خود داری ميگوئی :

رای بدهم ؟

اگر ندهم مشروعيت ِ اين نظام را بزير ِ سئوال ميبرم

يعنی ؛

که بايد سرنگون گردد !

يغنی ؛

که خشونت   !

و من با خشونت مخالفم

تغيير ِ مسالمت آميز

( حتی با وجود ِ اين وحشی نظام ) را می خواهم ؛

من اصلاح طلبم و

اصلاح طلبان در درونِ نظام

فراوانند

فراوانند

فراوانند ...

 

داری از خودت می پرسی

( و به من ها می خواهی تلقين کنی ) :

به مُعين رای بدهم

يا

به هاشمی رفسنجانی  ؟

مُعين بد نيست

اما رفسنجانی عوض شده است

و تغييرات بيشتری می تواند بدهد ...

  

کوری ؟

کری ؟

( يا بی آنگه بگوئی )

فرصت طلبی و ميز خواه ؟

نگاه کُن

خوب نگاه کُن !

عمق ِ فاجعه را نمی بينی ؟

به قعر و قعر رفتن ها

( تا اين نظام هست ) را نمی بينی ؟

چرا هميشه در موضع گيری هايت

( چه آنزمان که به چپ می زدی

و چه امروز به راست )

ول معطل بودی و هستی ؟

  

نگاه کُن

خوب نگاه کُن !

و نگو ديگر با من از اهميت ِ انتخابات !

28 ارديبهشت 84 / 18 مه 05